{"id":163,"date":"2011-07-26T17:56:11","date_gmt":"2011-07-26T17:56:11","guid":{"rendered":"https:\/\/pieterblog.rdeman.nl\/?p=163"},"modified":"2020-01-19T15:41:43","modified_gmt":"2020-01-19T15:41:43","slug":"de-oorlogsbegraafplaats-van-jinping","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pieterblog.rdeman.nl\/?p=163","title":{"rendered":"De oorlogsbegraafplaats van Jinping"},"content":{"rendered":"\n

Bij ons tweede bezoek, onder het oog van de camera, zijn we niet meer zo eerbiedig. We vragen ons  vooral af hoe we in beeld zullen komen, al heeft de cameravrouw laten weten dat we maar drie seconden in haar websitefilm zullen verschijnen.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Eerder op de dag had de tuinman het hek voor ons van slot gedaan. We \nliepen de trappen op door de rangen van de gesneuvelden uit de oorlog \nmet naburig Vietnam in 1979. Hoger op de heuvel, op het oudste deel van \nhet kerkhof waar de gevallenen uit de burgeroorlog liggen, kwam meneer \nLi ons tegemoet. Hij wijst op de grafstenen uit 1950. In 1949 had Mao de\n Volksrepubliek uitgeroepen, de strijd was voor 99 procent gestreden. \nMaar hier in deze verre uithoek van het land verzette de Kuomintang zich\n nog. Hij vertelt over een meisje van 18 uit een dorp in de buurt. Ze \nwerd geslagen, door 20 man verkracht en vermoord. Iedere oorlog \nproduceert zijn eigen gruwelverhalen. Hij zegt dat hij dit nog altijd \nniet kan vertellen zonder dat het hem raakt. Het is hem aan te zien.<\/p>\n\n\n\n

De doden worden jaarlijks herdacht. Niet op een datum die het eind van een oorlog markeert, en niet met veel fanfare en tromgeroffel. Maar op Qingming, de dag in april waarop Chinezen traditioneel hun overleden familieleden herdenken, hun graven schoonmaken, het onkruid weghalen. Dan komen er altijd nog veel mensen. Meneer Li beheert een fonds waarop mensen een beroep kunnen doen die moeite hebben de reiskosten te betalen \u2013 sommigen komen helemaal uit het noordoosten, 5.000 kilometer hier vandaan.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Het heet, wat krijgszuchtig en hero\u00efsch, Jinping\u2019s Kerkhof van de \nMartelaren. Maar het is een vredige plek, beschaduwd door bomen, de \ntuinman veegt bladeren.<\/p>\n\n\n\n

Net terug in het hotel komt iemand van de begraafplaats ons achterna.\n Het bestuur nodigt ons uit \u00b4s avonds te komen eten. En ze willen wat \nvideo-opnames van ons maken. Dat worden die drie seconden waarin we \nge\u00efntroduceerd worden als \u2018bezoekers uit alle windstreken\u2019.*<\/p>\n\n\n\n

Er is een lange tafel gedekt op een open plek op het terrein. Er \nworden schalen opgediend. Er is een doos bierflessen. Meneer Li is al \nsnel aangeschoten en vrolijker dan \u2019s middags.<\/p>\n\n\n\n

We krijgen de offici\u00eble cijfers en verhalen te horen. Er liggen 768 \nmilitairen graven. Verder dan 70 kilometer zijn de Chinezen Vietnam in \n1979 niet binnen getrokken. Toen een van de Vietnamese legers zich terug\n trok uit Cambodja haalde China zijn troepen weg uit Vietnam. De Chinese\n aanval was een reactie geweest op Vietnam\u2019s invasie van Cambodja \nwaarmee het Rode Khmer regime werd verdreven.**<\/p>\n\n\n\n

Maar dan verandert onze cameravrouw, die het woord voert, van koers. \nZe benadrukt dat de gewone Vietnamees en de gewone Chinees bevriend \nzijn, ze lopen tegenwoordig bij elkaar de grens over. Het was een \nconflict op regeringsniveau. Net zo zijn de huidige spanningen tussen \nChina en Vietnam over eilanden in de Zuid Chinese Zee die beide landen \nclaimen een probleem tussen regeringen, niet tussen de mensen.<\/p>\n\n\n\n

Geen spoor van onplezierig nationalisme bij de mensen die deze plek runnen. Ze realiseren zich vooral het menselijke leed dat oorlog teweeg brengt.<\/p>\n\n\n\n

* De webite van de oorlogsbegraafplaats is www.jplsly.com<\/a><\/p>\n\n\n\n

** Voor een compleet en objectief overzicht van deze geschiedenis zie Nayan Chanda, Brother Enemy, The War After the War<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bij ons tweede bezoek, onder het oog van de camera, zijn we niet meer zo eerbiedig. We vragen ons  vooral af hoe we in beeld zullen komen, al heeft de cameravrouw laten weten dat we maar drie seconden in haar websitefilm zullen verschijnen. Eerder op de dag had de tuinman het hek voor ons van … Continue reading “De oorlogsbegraafplaats van Jinping”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-163","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-chin-ned"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pieterblog.rdeman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/163","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/pieterblog.rdeman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/pieterblog.rdeman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pieterblog.rdeman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pieterblog.rdeman.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=163"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/pieterblog.rdeman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/163\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":187,"href":"https:\/\/pieterblog.rdeman.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/163\/revisions\/187"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pieterblog.rdeman.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=163"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/pieterblog.rdeman.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=163"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/pieterblog.rdeman.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=163"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}